Czym jest zezwolenie na pobyt w ramach trwałej integracji?
Zezwolenie na pobyt zgodnie z § 25b ustawy o pobycie (AufenthG) jest przeznaczone dla osób, które przebywają w Niemczech już od kilku lat, ale nie posiadają jeszcze tytułu pobytowego o charakterze stałym. Tytuł ten ma na celu zapewnienie długoterminowej perspektywy osobom dobrze zintegrowanym.
Zezwolenie na pobyt jest przeznaczone przede wszystkim dla osób posiadających zezwolenie na pobyt tymczasowy (§ 60a ustawy o pobycie) lub zezwolenie na pobyt zgodnie z § 104c ustawy o pobycie (prawo do pobytu z szansą na integrację).
Podstawowe warunki uzyskania dokumentu pobytowego to:
- Czas pobytu: co najmniej 6 lat (4 lata w przypadku rodzin z małoletnimi dziećmi) – nieprzerwanie na podstawie tolerancji, zezwolenia lub pozwolenia na pobyt
- Środki do życia: w większości zapewniane we własnym zakresie
- Znajomość języków: znajomość języka niemieckiego w mowie na poziomie A2
- Obowiązek szkolny: dzieci objęte obowiązkiem szkolnym muszą faktycznie uczęszczać do szkoły
- Podstawowa wiedza na temat porządku prawnego i społecznego
- żadne poważne przestępstwa
- ustalona tożsamość
Nieprzerwany pobyt jest ważnym warunkiem
Jednym z najważniejszych warunków uzyskania zezwolenia na pobyt zgodnie z § 25b ustawy o pobycie (AufenthG) jest długoletni pobyt w Niemczech. Z reguły wnioskodawcy muszą przebywać na terytorium federalnym przez co najmniej sześć lat – i to nieprzerwanie. Tak stanowi § 25b ust. 1 zdanie 2 ustawy o pobycie (AufenthG).
Właśnie ta kwestia miała decydujące znaczenie w niniejszej sprawie. Powód to mężczyzna z Pakistanu, który od 2015 roku przebywał w Niemczech, początkowo na podstawie zezwolenia na pobyt tymczasowy, a później na podstawie zezwolen ia na pobyt z szansą na integrację (§ 104c ustawy o pobycie cudzoziemców).
W trakcie pobytu na podstawie § 104c ustawy o pobycie (AufenthG) powód dwukrotnie wyjechał do Pakistanu i przebywał za granicą łącznie przez 93 dni. Podczas drugiej podróży musiał przełożyć lot powrotny z powodu hospitalizacji.
Kiedy następnie złożył wniosek o zezwolenie na pobyt w związku z trwałą integracją (§ 25b ustawy o pobycie), właściwy organ odrzucił jego wniosek. Powód: z powodu pobytów za granicą nie był już spełniony warunek nieprzerwanego pobytu w Niemczech.
Mężczyzna zaskarżył tę decyzję. Jednak Sąd Administracyjny w Kassel uznał rację Urzędu ds. Cudzoziemców.
W wyroku sędziowie wyjaśnili: pojęcie „nieprzerwanie” należy rozumieć w sposób ścisły. Każdy wyjazd z Niemiec – nawet jeśli ma charakter tymczasowy – może przerwać ten okres. Może to spowodować, że wymagany okres pobytu nie zostanie już spełniony.
Jakie są wyjątki?
Sąd wyjaśnia jednak również, że mogą istnieć wyjątki. Krótkotrwałe pobyty za granicą mogą w pewnych okolicznościach nie stanowić zagrożenia, o ile ich łączny czas trwania nie przekracza trzech miesięcy.
W konkretnym przypadku sąd nie dostrzegł jednak takiego wyjątku. Osoba, której dotyczyła sprawa, przebywała za granicą łącznie ponad trzy miesiące (a dokładniej: trzy miesiące i trzy dni). Ponadto nie zaobserwowano żadnych szczególnych działań integracyjnych, które mogłyby zrekompensować ten brak.
Czy powód pobytu za granicą ma znaczenie?
Co szczególnie ważne: sąd orzekł, że przyczyny długiego pobytu za granicą nie mają decydującego znaczenia.
W tym konkretnym przypadku zainteresowany oświadczył, że odwiedzał swoją rodzinę. Ponadto nie mógł wrócić wcześniej z powodu choroby.
Mimo to sąd orzekł: nawet względy zdrowotne nie zmieniają faktu, że pobyt został przerwany.
W kwestii „nieprzerwanego pobytu” nie ma więc znaczenia, dlaczego dana osoba przebywała za granicą. Liczy się jedynie to, że osoba ta przebywała poza granicami kraju dłużej niż trzy miesiące. Nawet przyczyny niezależne od niej (takie jak choroba) mogą skutkować utratą tego wymogu.
Co wyrok oznacza dla osób, których dotyczy?
Wyrok jasno pokazuje, że osoby zamierzające ubiegać się o zezwolenie na pobyt na podstawie § 25b ustawy o pobycie (AufenthG) powinny zachować szczególną ostrożność podczas podróży zagranicznych.
Najważniejsze kwestie to:
- Pobyt w Niemczech powinien przebiegać w miarę możliwości bez przerw
- Pobyt za granicą powinien być krótki i nie powinien trwać dłużej niż trzy miesiące
- W miarę możliwości wyjazdy zagraniczne należy wcześniej uzgodnić z urzędem ds. cudzoziemców
Nawet niewielkie odstępstwa mogą bowiem spowodować utratę prawa do tego dokumentu pobytowego.
Wnioski
Zezwolenie na pobyt zgodnie z § 25b ustawy o pobycie (AufenthG) daje wielu dobrze zintegrowanym osobom szansę na długoterminowe zamieszkanie w Niemczech. Jednocześnie wyrok pokazuje, że wymogi są rygorystycznie sprawdzane, zwłaszcza w przypadku nieprzerwanego pobytu.
Kto nie przebywa w Niemczech przez cały czas lub zbyt długo przebywa za granicą, ryzykuje utratę uprawnień – niezależnie od tego, z jakich powodów odbyła się ta podróż.
