Osoby pochodzące z tych krajów będą szczególnie dotknięte w 2025 r.
Według danych rządu federalnego większość wydaleń w 2025 r. dotyczyła obywateli Gruzji (671 przypadków), Albanii (661) i Turcji (618). Już w 2024 r. kraje te należały do państw pochodzenia, z których wydalono najwięcej osób. Podczas gdy wówczas na pierwszym miejscu znajdowała się Albania, w 2025 r. najwyższą liczbę odnotowano w przypadku Gruzji.
Często dotyczyło to również osób z innych państw. Należą do nich między innymi Algieria z 503 wydaleniami, Mołdawia z 476 przypadkami i Wietnam z 426 przypadkami. Kolejne kraje pochodzenia to Serbia (389 przypadków), Maroko (336 przypadków), Ukraina (268 przypadków) i Syria (261 przypadków).
Według rządu federalnego część osób dotkniętych tą decyzją miała wcześniej status ochronny w Niemczech. Około 1410 osób zostało uznanych za uchodźców, otrzymało azyl lub korzystało z ochrony uzupełniającej w momencie wydalenia.
Nieletni również dotknięci wydaleniami
Według rządu federalnego większość wydaleń dotyczyła osób dorosłych w wieku od 22 do 60 lat. Jednak również kilku nieletnim cofnięto prawo pobytu. Łącznie wydalono 43 dzieci i młodzież, w tym 24 dzieci poniżej 14 roku życia i 19 młodzieży w wieku od 14 do 17 lat.
Istnieją również znaczne różnice między poszczególnymi krajami związkowymi. Szczególnie wiele wydaleń odnotowano w 2025 r. w Bawarii, gdzie miało miejsce około 1540 przypadków, a następnie w Badenii-Wirtembergii, gdzie odnotowano około 1420 przypadków, oraz w Hesji, gdzie miało miejsce około 1390 przypadków. W Nadrenii Północnej-Westfalii wydano 1197 nakazów wydalenia.
Krytykę tej sytuacji wyraża frakcja Die Linke w Bundestagu. Posłanka Clara Bünger wyjaśniła, że w ostatnich latach prawo dotyczące wydalania zostało kilkakrotnie zaostrzone. Ostrzegła, że w pewnych okolicznościach nawet niewielkie wykroczenia lub podejrzenia mogą prowadzić do wydalenia. Szczególnie krytycznie postrzegane jest to, że dotyczy to również nieletnich.
Wydalenie a deportacja – jaka jest różnica?
W tym kontekście wielu migrantów zadaje sobie pytanie: jaka jest różnica między wydaleniem a deportacją? Czy wydalenie zawsze oznacza deportację?
W rzeczywistości są to dwa różne środki. Wydalenie jest decyzją urzędu ds. cudzoziemców. Jest ono nakładane na przykład wtedy, gdy nie ma już powodu do pobytu w Niemczech lub gdy dana osoba stanowi zagrożenie dla bezpieczeństwa i porządku publicznego – na przykład po popełnieniu poważnych przestępstw lub wielokrotnym naruszeniu przepisów dotyczących pobytu.
Wydalenie oznacza koniec legalnego pobytu w Niemczech. Osoba, której dotyczy wydalenie, ma obowiązek opuszczenia kraju w wyznaczonym terminie. W wielu przypadkach dodatkowo nakłada się zakaz wjazdu i pobytu na określony czas.
Natomiast deportacja jest przymusowym wykonaniem obowiązku opuszczenia kraju. Ma ona miejsce tylko wtedy, gdy dana osoba nie opuszcza Niemiec dobrowolnie.
Przed deportacją władze muszą sprawdzić, czy istnieją podstawy prawne przemawiające przeciwko deportacji – na przykład problemy zdrowotne, zakaz deportacji, brak dokumentów podróży lub zagrożenia w kraju pochodzenia. Z reguły konieczne jest również wcześniejsze wydanie groźby deportacji.
Kiedy można cofnąć pozwolenie na pobyt?
Podstawy prawne cofnięcia tytułu pobytowego znajdują się przede wszystkim w §§ 51, 52 i 53 ustawy o pobycie.
Pozwolenie na pobyt może zostać cofnięte lub unieważnione, jeżeli:
- pierwotny powód pobytu już nie istnieje,
- status ochrony zostaje cofnięty, na przykład w przypadku trwałej poprawy sytuacji w kraju pochodzenia
- osoba objęta ochroną humanitarną wyjeżdża do kraju pochodzenia bez zgody urzędu ds. cudzoziemców
- istnieje powód do wydalenia, np. w przypadku poważnych lub powtarzających się przestępstw
- dokument pobytowy został uzyskany na podstawie fałszywych informacji lub oszustwa
- osoba przebywa poza granicami Niemiec dłużej niż sześć miesięcy lub wyjeżdża na stałe
W takich przypadkach urząd ds. cudzoziemców może cofnąć, odebrać lub nie przedłużyć pozwolenia na pobyt oraz wydać decyzję o wydaleniu.
Organy muszą zawsze sprawdzać każdy przypadek indywidualnie.
Przed cofnięciem tytułu pobytowego i wydaleniem organ musi zawsze zbadać indywidualny przypadek. Pod uwagę brane są między innymi takie czynniki, jak długość pobytu danej osoby w Niemczech, czy pracuje ona i w jakim stopniu jest zintegrowana. Ważną rolę odgrywa również ochrona małżeństwa i rodziny.
Ważne: Nawet jeśli cofnięto pozwolenie na pobyt, nie oznacza to automatycznie natychmiastowej deportacji. Osoby, których to dotyczy, mogą podjąć kroki prawne przeciwko tej decyzji, na przykład poprzez złożenie odwołania lub pozwu do sądu administracyjnego. Deportacja jest możliwa dopiero wtedy, gdy obowiązek opuszczenia kraju jest wykonalny i nie ma żadnych przeszkód prawnych.
